ΒΕΤ-οven

Ήρθε το ''τέλος''

2012-05-14T01:43:00.003+03:00

Το τέλος του κόσμου ??

Όχι...

Ήρθε το τέλος του blog. Όχι για πάντα όμως...

Έφτασε η ώρα για μερικούς μήνες ''αποblogοποιήσης'', καθώς ο Betoven μαζί με τους συνεργάτες του θα απέχουν από τις καθημερινές , εδώ και 3 χρόνια , προβλέψεις τους..

Όχι , το blog δεν θα κλείσει για πάντα , θα παραμείνει ανοιχτό χωρίς βέβαια να υπάρχουν καθημερινά προγνωστικά ή αναρτήσεις οποιουδήποτε άλλου θέματος !

Όλοι εμείς οι διαχειριστές του betoven-gr.blogspot.com , θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλους τους αναγνώστες μας , ακόμα και αυτούς που μπήκαν έστω μία φορά και διάβασαν μία πρόβλεψή μας ή ένα θέμα μας !

Ραντεβού ξανά σε μερικούς μήνες...

Ταμείο ο Crow !

2012-05-13T23:48:00.000+03:00

1-0 Atromitos-Aek

Ταμείο το Κοράκι !

To be continued ..!

Italy

2012-05-13T05:04:00.003+03:00

Δύο προβλέψεις από τον Betoven σήμερα για το ιταλικό πρωτάθλημα

Τα ταμεία συνεχίζονται !!

2012-05-12T22:56:00.003+03:00

Δεν σταματάνε ποτέ άλλωστε !

2 στα 2 και σήμερα ο Betoven !

To be continued ..!

Czech Republic

2012-05-12T04:59:00.001+03:00

Δύο προβλέψεις από τον Betoven σήμερα για το πρωτάθλημα Τσεχίας

The Dictator (movie trailer)

2012-05-12T03:21:00.002+03:00

Η ηρωική ιστορία ενός δικτάτορα που ρίσκαρε ακόμη και τη ζωή του για να μη φτάσει ποτέ η δημοκρατία στην χώρα του που τόσο αγαπούσε...

Πρεμιέρα στην Ελλάδα : Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

Δείτε το red band trailer της ταινίας με υλικό που δεν έχει προβληθεί ξανά !

Σαν σήμερα το 1982

2012-05-12T02:03:00.000+03:00

Εκατοντάδες Αθηναίοι διακομίζονται στα νοσοκομεία και τα ΙΧ

«εκδιώκονται» από το κέντρο της πρωτεύουσας , λόγω του έντονου νέφους που θερίζει κόσμο !

Ταμείο με 2 στα 2 ο Betoven !

2012-05-11T22:37:00.000+03:00

Over το παιχνίδι από Ουγγαρία !

Over και το αυστριακό ματς !

To be continued ..!

Hungary + Austria 1.Liga

2012-05-11T04:59:00.002+03:00

Δύο προτάσεις για σήμερα , μία από το πρωτάθλημα Ουγγαρίας και μία από την 2η κατηγορία της Αυστρίας

Σαν Σήμερα : Bob Marley

2012-05-11T02:45:00.005+03:00

Ο Ρόμπερτ "Μπομπ" Νέστα Μάρλεϊ OM ήταν Τζαμαϊκανός τραγουδιστής, συνθέτης, κιθαρίστας και ακτιβιστής. Είναι ευρέως ο πιο γνωστός ρέγκε καλλιτέχνης.

Με τραγούδια όπως τα "I Shot the Sheriff", "No Woman, No Cry", "Three Little Birds", "Exodus", "Could You Be Loved", "Jamming", "Redemption Song" και "One Love", η μεταθανάτια συλλογή του Legend (1984) πούλησε

τα περισσότερα αντίτυπα στην ιστορία της ρέγκε μουσικής —περισσότερα από 12 εκατομμύρια.

Ο Μάρλεϊ γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό του Nine Mile, το Saint Ann Parish, στη Τζαμάικα. Το πλήρες όνομά του ήταν Νέστα Ρόμπερτ Μάρλεϊ. Ένα τζαμαϊκανό διαβατήριο στη συνέχεια θα του αλλάξει το πρώτο με το μεσαίο του όνομα. Ο πατέρας του, Norval Sinclair Marley, (γεννημένος το 1895) ήταν λευκός Τζαμαϊκανός με αγγλική καταγωγή, που ζούσε στο Λίβερπουλ. Ο Norval ήταν ναυτικός αξιωματούχος, καπετάνιος και επιθεωρητής φυτειών, όταν γνώρισε και παντρεύτηκε την Σεντέλα Μπούκερ (1926- 2008), μια μαύρη Τζαμαϊκανή μόλις δεκαεννιά χρονών τότε. Ο Norval παρείχε οικονομική υποστήριξη στη γυναίκα και το παιδί του, αλλά σπάνια τους έβλεπε, λόγω των συχνών μακρινών ταξιδιών του. Το 1955, όταν ο Μάρλεϊ ήταν 10 χρονών, ο πατέρας του πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 60 ετών. Ο Μάρλεϊ ήταν θύμα ρατσισμού στην παιδική του ηλικία λόγω της ανάμεικτης καταγωγής του και ήρθε αντιμέτωπος με ερωτήσεις για την φυλετική του ταυτότητα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Κάποτε δήλωσε:

Δεν είμαι προκατειλημμένος απέναντι του. Ο πατέρας μου ήταν λευκός και η μητέρα μου μαύρη. Με φωνάζουν μιγά ή κάπως έτσι. Δεν είμαι σε καμία πλευρά. Ούτε στην μαύρη, ούτε στην λευκή. Είμαι στου Θεού την πλευρά, Αυτού που με έπλασε και με έκανε να προέρχομαι από την μαύρη και την λευκή.

Ο Μάρλεϊ και η μητέρα του μετακόμισαν σε μια φτωχογειτονιά του Κίνγκστον, στη Trenchtown, μετά το θάνατο του Norval. Αναγκάστηκε να μάθει αυτοάμυνα για να υπερασπίζει τον εαυτό του από παλικαρισμούς που τον είχαν σαν στόχο λόγω της καταγωγής και του αναστήματος του (1.63 μ. ύψος). Κέρδισε τελικά φήμη για τη φυσική του δύναμη και το ψευδώνυμο «Tuff Gong».

Ο Μάρλεϊ έγινε φίλος με τον Neville "Bunny" Livingston (αργότερα γνωστός ως Bunny Wailer), με τον οποίο ξεκίνησε να παίζει μουσική. Παράτησε το σχολείο σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και ξεκίνησε να εργάζεται ως μαθητευόμενος σε ένα σιδεράδικο. Στον ελεύθερο χρόνο του, αυτός και ο Livingston έπαιζαν μουσική με τον Joe Higgs, ένα τοπικό τραγουδιστή που είχε ασπαστεί τον Ρασταφαριανισμό και θεωρείται από πολλούς μέντορας του Μάρλεϊ. Σε μια τέτοια συνεύρεση με τον Higgs και τον Livingston ο Μάρλεϊ γνώρισε τον Peter McIntosh (αργότερα γνωστό ως Peter Tosh), με τον οποίο είχαν κοινές μουσικές φιλοδοξίες.

Το 1962, ο Μάρλεϊ ηχογράφησε τα πρώτα του δύο singles, "Judge Not" και "One Cup of Coffee", με έναν τοπικό παραγωγό, Leslie Kong. Τα τραγούδια κυκλοφόρησαν από την εταιρία Beverley με το ψευδώνυμο Μπόμπι Μάρτελ, ελκύοντας ελάχιστο ενδιαφέρον. Τα ίδια τραγούδια επανακυκλοφόρησαν σε μια μεταθανάτια συλλογή με την δουλειά του Μάρλεϊ, Songs of Freedom.

Το 1963, ο Μπόμπ Μάρλεϊ, ο Bunny Livingston, ο Peter McIntosh, ο Junior Braithwaite, ο Beverley Kelso και ο Cherry Smith δημιούργησαν ένα ska/rocksteady συγκρότημα, αποκαλώντας τους εαυτούς τους The Teenagers. Αργότερα άλλαξαν το όνομα τους σε The Wailing Rudeboys, μετά σε The Wailing Wailers και τελικά σε The Wailers. Μέχρι το 1966 ο Braithwaite, ο Kelso και ο Smith είχαν αποχωρήσει από τους Wailers, αφήνοντας την τριάδα Μάρλεϊ, Livingston και McIntosh.

Το 1966, ο Μάρλεϊ παντρεύτηκε την Rita Anderson και μετακόμισαν για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο πατρικό της μητέρας του στο Delaware του Wilmington. Εκεί δούλεψε σαν καθαριστής στο ξενοδοχείο DuPont και στη νυχτερινή βάρδια της γραμμής συναρμολόγησης της Chrysler, κάτω από το ψευδώνυμο Ντόναλντ Μάρλεϊ (Donald Marley). Με την επιστροφή του στη Τζαμάικα, ο Μάρλεϊ έγινε μέλος του Ρασταφαριανού κινήματος αφήνοντας dreadlocks (είδος κόμμωσης), ένα από τα σύμβολα των Ρασταφαριανών.

Μετά από μια σύγκρουση με τον Dodd, ο Μάρλεϊ και το συγκρότημα του «συμμάχησαν» με τον Lee "Scratch" Perry και το δικό του συγκρότημα, The Upsetters. Ενώ η συνεργασία τους κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο, από πολλούς θεωρείται πως ηχογραφήθηκαν οι καλύτερες δουλειές των The Wailers. Ο Μάρλεϊ και ο Perry χώρισαν μετά από μια φιλονικία που αφορούσε τα δικαιώματα των ηχογραφήσεων, αλλά παρέμειναν φίλοι και ξαναδούλεψαν μαζί τα επόμενα χρόνια.

Μέσα στο 1968 και το 1972, ο Μπομπ και η Ρίτα Μάρλεϊ, ο Peter McIntosh και ο Bunny Livingston αναδημιούργησαν μερικά παλιά τραγούδια με την JAD Records στο Κίνγκστον και στο Λονδίνο σε μια προσπάθεια τους να διαφημίσουν τον «ήχο» των Wailers. Ο Livingston αργότερα ισχυρίστηκε πως αυτά τα τραγούδια «δεν έπρεπε ποτέ να κυκλοφορήσουν σαν άλμπουμ... ήταν απλά demo για τις εταιρίες».

Παρά τη διάλυση, ο Μάρλεϊ συνέχισε να ηχογραφεί σαν Bob Marley & The Wailers. Τη νέα του μπάντα απάρτιζαν τα αδέλφια Carlton και Aston "Family Man" Barrett στα ντραμς και στο μπάσο αντίστοιχα, οι Junior Marvin και Al Anderson στην κιθάρα, Tyrone Downie και Earl "Wya" Lindo στα πλήκτρα και Alvin "Seeco" Patterson στα κρουστά. Το συγκρότημα I Threes, αποτελούμενο από τις Judy Mowatt, Marcia Griffiths και τη γυναίκα του Μάρλεϊ, Ρίτα, ανέλαβε τα δευτερεύοντα (background) φωνητικά.

Το 1975 συντελέστηκε η διεθνής αναγνώριση του Μάρλεϊ, έξω από τα όρια της Τζαμάικα, με την επιτυχία του τραγουδιού "No Woman, No Cry" από το άλμπουμ Natty Dread. Ακολούθησε το ακόμα πιο επιτυχημένο άλμπουμ, Rastaman Vibration (1976), το οποίο παρέμεινε τέσσερις εβδομάδες στα Top Ten στις ΗΠΑ.

Τον Δεκέμβριο του 1976 δύο μέρες πριν το Smile Jamaica, μια ελεύθερη συναυλία που οργάνωσε ο Πρωθυπουργός της Τζαμάικας Μάικλ Μάνλεϊ για να κατευνάσει τα πνεύματα μεταξύ δύο πολιτικών παρατάξεων, ο Μάρλεϊ, η γυναίκα του και ο μάνατζερ του Don Taylor δέχτηκαν ένοπλη επίθεση από άγνωστο στο σπίτι των Μάρλεϊ. Ο Taylor τραυματίστηκε στα πόδια και η γυναίκα του Μάρλεϊ Rita στο κεφάλι σοβαρά, αργότερα ανάρρωσαν. O Μπομπ Μάρλεϊ τραυματίστηκε ελαφρώς στο στήθος και στο βραχίονα. Η επίθεση έγινε λόγω πολιτικής του ανάμιξης, επειδή πολλοί θεώρησαν ότι η συναυλία ήταν στην πραγματικότητα μια στρατηγική ανάκαμψης του Μάνλεϊ. Παρ' όλα αυτά, η συναυλία πραγματοποιήθηκε και τραυματισμένοι ο Μάρλεϊ, χωρίς την κιθάρα του, και η Rita, με επιδέσμους στο κεφάλι, εμφανίστηκαν όπως είχε προγραμματιστεί.

Ο Μάρλεϊ, το 1976, άφησε την Τζαμάικα και εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, όπου ηχογράφησε τα άλμπουμ Exodus και Kaya. Το Exodus έμεινε στα βρετανικά charts για 56 συνεχείς εβδομάδες. Συμπεριελάμβανε τέσσερα singles: "Exodus", "Waiting In Vain", "Jamming" και το "One Love", μια διασκευή του "People Get Ready" του Curtis Mayfield. Τότε ήταν που συνελήφθη με κατηγορίες για κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης ενώ ταξίδευε στο Λονδίνο.

Το 1978, ο Μάρλεϊ εμφανίστηκε σε άλλη μια πολιτική συναυλία στη Τζαμάικα, το One Love Peace Concert, σε μια ακόμη προσπάθεια να εξευμενίσει τις σχέσεις των μαχόμενων κομμάτων. Προς το τέλος την συναυλίας, μετά από παράκληση του Μάρλεϊ, ο Μάνλεϊ και ο πολιτικός του αντίπαλος, Edward Seaga, ανέβηκαν και αντάλλαξαν χειραψία επάνω στη σκηνή.

Το Babylon by Bus, ένα διπλό live άλμπουμ με 13 τραγούδια, κυκλοφόρησε το 1978 με τις καλύτερες κριτικές. Ολόκληρο το άλμπουμ και συγκεκριμένα το τελευταίο τραγούδι "Jamming" με τις επευφημίες του κοινού, αποτύπωσε την ένταση των ζωντανών εμφανίσεων του Μάρλεϊ. Το Survival, ένα «ανυπάκουο» και πολιτικά φορτισμένο άλμπουμ, κυκλοφόρησε το 1979. Τραγούδια σαν τα "Zimbabwe", "Africa Unite", "Wake Up and Live" και "Survival" αντικατόπτριζαν την υποστήριξη του Μάρλεϊ στους αγώνες των Αφρικανών. Τις αρχές του 1980, κλήθηκε να εμφανιστεί στον εορτασμό τις 17ης Απριλίου, Μέρα Ανεξαρτησίας για την Ζιμπάμπουε. Το Uprising (1980) ήταν το τελευταίο στούντιο άλμπουμ του Μπομπ Μάρλεϊ και ήταν μια από τις πιο θρησκευόμενες δημιουργίες του, συμπεριλαμβανομένων των "Redemption Song" και "Forever Loving Jah". Ήταν στο "Redemption Song" που ο Μάρλεϊ τραγούδησε τους φημισμένους στίχους:

Emancipate yourselves from mental slavery (Απελευθερώστε τον εαυτό σας από την σκλαβιά του νου)
None but ourselves can free our minds… (Μόνο εμείς μπορούμε να αποδεσμεύσουμε το μυαλό μας...)

Το Confrontation (1983) κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του και περιείχε υλικό από ηχογραφήσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του Μάρλεϊ, συμπεριλαμβάνοντας το "Buffalo Soldier" και νέες μίξεις παλιών singles που κυκλοφορούσαν μόνο στη Τζαμάικα.

Τον Ιούλιο του 1977, διαγνώστηκε κακόηθες μελάνωμα στα πόδια του Μάρλεϊ, για το οποίο πίστευε ο ίδιος ότι ήταν τραύμα από το ποδόσφαιρο. Αρνήθηκε τον ακρωτηριασμό, αναφέροντας ότι η επέμβαση θα επηρέαζε τον χορό του και σύμφωνα με την πίστη των Ρασταφαριανών πως το σώμα πρέπει να είναι «ολόκληρο»:

Rasta no abide amputation. I don't allow a man to be dismantled.
(Οι Ρασταφαριανοί δεν κάνουν ακρωτηριασμούς. Δεν επιτρέπω σε κανένα να είναι διαμελισμένος)
—Από την βιογραφία Catch a Fire

Ο Μάρλεϊ μάλλον έβλεπε τους γιατρούς σαν samfai (απατεώνες). Πιστός στις θρησκευτικές του απόψεις απέρριψε κάθε χειρουργική πιθανότητα και έψαξε για εναλλακτικές λύσεις που δεν θα τις πρόδιδαν. Επίσης αρνήθηκε τη σύνταξη διαθήκης, βασιζόμενος στην άποψη των Ρασταφαριανών ότι η συγγραφή διαθήκης είναι η αποδοχή του αναπόφευκτου θανάτου, αμελώντας την αιώνια ζωή ("everliving", κατά τους Ρασταφαριανούς).

Ο καρκίνος εξαπλώθηκε με μεταστάσεις στον εγκέφαλο, τους πνεύμονες, το ήπαρ (συκώτι) και στο στομάχι του Μάρλεϊ. Μετά την εμφάνιση του σε δύο σόου στο Madison Square Garden στα πλαίσια της φθινοπωρινής του περιοδείας (Uprising Tour), λιποθύμησε ενώ έκανε τζόκιν στο Σέντραλ Παρκ της Νέα Υόρκης. Το υπόλοιπο της περιοδείας του ακυρώθηκε διαδοχικά.

Ο Μπομπ Μάρλεϊ έπαιξε την τελευταία του συναυλία στο Stanley Theater στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνιας στις 23 Σεπτεμβρίου 1980. Η ζωντανή εκτέλεση του "Redemption Song" στο Songs of Freedom ηχογραφήθηκε σε εκείνο το σόου. Μετέπειτα ο Μάρλεϊ αναζήτησε βοήθεια από τον ειδικευμένο Γερμανό (από το Μόναχο) Josef Issels αλλά ο καρκίνος του είχε ήδη προχωρήσει στο τελικό του στάδιο.

Καθώς επέστρεφε από την Γερμανία στο σπίτι του στη Τζαμάικα για τις τελευταίες του μέρες, ο Μάρλεϊ χρειάστηκε να προσγειωθεί στο Μαϊάμι για άμεση ιατρική περίθαλψη. Πέθανε στο νοσοκομείο Cedars of Lebanon στο Μαιάμι της Φλόριντα το πρωί της 11ης Μαΐου 1981 σε ηλικία 36 χρονών. Η εξάπλωση του μελανώματος στους πνεύμονες και τον εγκέφαλο του προκάλεσε το θάνατο. Τα τελευταία του λόγια στον γιο του Ziggy ήταν «Money can't buy life» («Τα λεφτά δεν αγοράζουν τη ζωή»). Έγινε δημόσια κηδεία στη Τζαμάικα, που συνδύαζε στοιχεία από την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία και την παράδοση του Ρασταφαριανισμού. Αποτεφρώθηκε κοντά στο πατρικό του μαζί με την κιθάρα του (Gibson Les Paul), μια ποδοσφαιρική μπάλα, ένα μεγάλο κλαδί κάνναβης, ένα δαχτυλίδι που φορούσε καθημερινά (δώρο του πρίγκιπα της Αιθιοπίας Asfa Wossen, μεγαλύτερου γιου του Χαϊλέ Σελασιέ Α') και μια Βίβλο. Ένα μήνα πριν τον θάνατο του, έγινε μέλος του Τζαμαϊκανού Τιμητικού Τάγματος.

Η μουσική του Μπομπ Μάρλεϊ απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη δημοτικότητα μετά το θάνατό του. Παραμένει δημοφιλής και γνωστός ανά τον κόσμο, ιδιαιτέρως στην Αφρική. Ο Μάρλεϊ εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1994. Το περιοδικό Time επέλεξε το άλμπουμ Exodus ως το καλύτερο άλμπουμ του 20ου αιώνα.

Το 2001, τον χρόνο που κέρδισε το "Βραβεία Γκράμι για Συνολική Προσφορά", ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, το Rebel Music, προτάθηκε για το καλύτερο Μουσικό Ντοκιμαντέρ στα Grammys. Με την συμμετοχή της Rita, των Wailers, των παιδιών, των ερωμένων του, αλλά και πολλές φορές με τα ίδια του τα λόγια γίνεται η εξιστόρηση της ζωής του.

Το 2004 μια επανεκτέλεση του "Three Little Birds" από τους Ziggy Marley και Sean Paul χρησιμοποιήθηκε στην ταινία "Shark Tale" (Καρχαριομάχος).

Το καλοκαίρι του 2006 στη Νέα Υόρκη μετονομάστηκε ένα τμήμα της οδού "Church Avenue", από την "Remsen Avenue" μέχρι την "East 98th Street" στο East Flatbush του Brooklyn σε "Bob Marley Blvd".

Το 2007 στη ταινία "I Am Legend" (Ζωντανός Θρύλος) με πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ που υποδύεται έναν επιζώντα από θανατηφόρο ιό που σχεδόν αφάνισε την ανθρωπότητα, ο χαρακτήρας του Will, Δρ. Robert Neville, κατονομάζει τον Μπομπ Μάρλεϊ ως την κύρια επιρροή στη φιλοσοφία της ζωής του. Ο σεβασμός του Neville προς τον Μάρλεϊ προέρχεται από την άποψη του πως την βία και τον ρατσισμό μπορείς να τα πολεμήσεις με μουσική και αγάπη. Ο Δρ. Robert Neville τραγουδά τους στίχους του "Three Little Birds" και "I Shot The Sheriff" στην ταινία, ενδιάμεσα ακούγεται το "Stir It Up" ενώ το "Redemption Song" χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους τέλους.

Ο Μπομπ Μάρλεϊ τραγούδησε τον έρωτα, την αγάπη, αλλά και την καταπίεση των μαύρων από τους λευκούς. Βρέθηκε στη δίνη των πολιτικών αντιπαραθέσεων στην πατρίδα του, με μια εις βάρος του απόπειρα δολοφονίας. Όμως, γρήγορα έγινε λαϊκό είδωλο και η ημερομηνία γέννησής του τιμάται ως Εθνική Εορτή στη Τζαμάικα. Πολλά του οφείλουν οι καλλιτέχνες της ραπ, ενώ κάποιοι μουσικοκριτικοί δεν διστάζουν να τον αποκαλέσουν «Νονό του Χιπ-Χοπ», εκτός βεβαίως από «Βασιλιά της Ρέγκε», τίτλος που του ανήκει δικαιωματικά. Το άλμπουμ «Legend», που κυκλοφόρησε τρία χρόνια μετά τον θάνατό του και περιέχει τις μεγαλύτερες επιτυχίες του έχει γίνει 10 φορές πλατινένιο, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 12 εκατομμύρια αντίτυπα (2008).

Skhizein

2012-05-11T00:57:00.002+03:00

To «Skhizein» είναι ένα πολυβραβευμένο animation μικρού μήκους, του Γάλλου σκηνοθέτη Jérémy Clapin. Πρόκειται για μια ταινία η οποία μας δείχνει με έναν πρωτότυπο τρόπο, πως μπορεί να επηρεάσει η σχιζοφρένεια τη ζωή ενός ανθρώπου.

Μετά την επαφή του με έναν μετεωρίτη 150 τόνων, o Henry παθαίνει «μετακίνηση της φυσικής του υπόστασης». Πρέπει πια να αλλάξει τον τρόπο ζωής του και να προσαρμοστεί έτσι ώστε να ζεί με ακρίβεια, σε απόσταση 91 εκατοστών από τον εαυτό του. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως όταν κάθεται μοιάζει σαν να αιωρείται, επειδή η φυσική του παρουσία είναι 91 εκατοστά μακριά από την καρέκλα .

Δείτε το εξαιρετικό animation !

Αφιέρωμα : Ήβη Αδάμου

2012-05-10T23:00:00.009+03:00

Όλη η ιστορία του Game of Thrones σε animation βιντεάκια

2012-05-10T20:58:00.002+03:00

Στην εξαιρετική έκδοση σε DVD της 1ης σεζόν του “Game of Thrones”, το ΗΒΟ δημιούργησε σαν έξτρα υλικό, μια σειρά από μικρά animation βίντεάκια που εστιάζουν σε κάποια διαφορετική παράμετρο της περίπλοκης μυθολογίας του Γουέστερος.

Κάποια από αυτά εξετάζουν κάποιο διαφορετικό κομμάτι του μύθου, όπως τους πρώτους ανθρώπους ή τη Night’s Watch. Άλλα εξετάζουν το ιστορικό των μεγάλων οίκων, όπως τους Σταρκ και τους Λάνιστερ. Τα πιο απολαυστικά, είναι εκείνα που κοιτάζουν τη μυθολογία όμως από την πλευρά συγκεκριμένων (αντιμαχόμενων) πλευρών.

Δείτε τα video !

οίκος σταρκ από denny_ghost

οίκος ταργκάριεν από denny_ghost

φρουρά της νύχτας από denny_ghost

παιδιά του δάσους και πρώτοι άνθρωποι από denny_ghost

βασιλιάδες μπαράθιον από denny_ghost

βασιλιάδες λάνιστερ από denny_ghost

βασιλιάδες σταρκ από denny_ghost

Στο DVD/Blu-ray έχει ακόμα περισσότερα. Καθόλου άσχημα...

Ukraine

2012-05-10T09:00:00.002+03:00

Δύο προτάσεις για σήμερα από το πρωτάθλημα Ουκρανίας

Δικάζεται διότι ζητούσε "έμπειρους σαδιστές για φόνο"

2012-05-10T02:23:00.001+03:00

Διαβάστε για τον άντρα που δημοσίευσε μια αγγελία στο Ίντερνετ ζητώντας "έμπειρους σαδιστές" για να βασανίσουν, να σκοτώσουν και να ψήσουν τη φίλη του και την κόρη της

Ένας Ελβετός ο οποίος δημοσίευσε μια αγγελία στο Ίντερνετ ζητώντας "έμπειρους σαδιστές" για να βασανίσουν, να σκοτώσουν και να ψήσουν τη φίλη του και την κόρη της, δικάζεται από σήμερα στο Βίντερτουρ, κοντά στη Ζυρίχη.

Ο 53χρονος είχε βάλει την αγγελία σε ένα φόρουμ το 2010, παριστάνοντας το υποψήφιο θύμα. Κατηγορείται για απόπειρα δολοφονίας, σεξουαλικό καταναγκασμό και απαγωγή. Η εισαγγελία έχει ζητήσει να του επιβληθεί ποινή κάθειρξης 17 ετών και να υποβληθεί σε ψυχιατρική θεραπεία.

Στο δικαστήριο ο κατηγορούμενος είπε ότι ανάρτησε την αγγελία μόνο για να εξάψει τη φαντασία του και ότι στόχος του δεν ήταν να δολοφονηθούν η γυναίκα και η 12χρονη κόρη της, σύμφωνα με την εφημερίδα Tages-Anzeiger.

Ωστόσο, στην αγγελία αυτή ανέφερε τη διεύθυνση των θυμάτων και περιέγραφε λεπτομερώς τι ήθελε να κάνει ο επίδοξος δολοφόνος. Το αξιοπερίεργο είναι ότι σχεδόν 40 άνθρωποι ανταποκρίθηκαν και μάλιστα ένας από αυτούς πήγε μέσα στη νύχτα στο σπίτι της γυναίκας και της δήλωσε ότι "ήρθε να την σκοτώσει". Εκείνη κατάφερε να διαφύγει.

Μεταξύ αυτών που απάντησαν στην αγγελία ήταν και ένας μυστικός αστυνομικός, η έρευνα του οποίου οδήγησε στη σύλληψη του 53χρονου.

Σαν σήμερα το 1902...

2012-05-10T00:51:00.001+03:00

Ιατρικό επίτευγμα στην Αθήνα.

Ο χειρουργός Σπυρίδων Μαγγίνας αφαιρεί με επιτυχία από ασθενή του ολόκληρο το

δεξιό νεφρό του. Η εγχείρηση αυτή έχει ποσοστό επιτυχίας στο εξωτερικό μόλις ένα τοις χιλίοις.

Αποκαλυπτική η Ντέμη Πολίτη

2012-05-09T23:39:00.002+03:00

Η Ντέμη Πολίτη μας έχει συνηθίσει σε καυτές εμφανίσεις, αλλά
αυτή τη φορά το παράκανε.

Το μοντέλο, εθεάθη σε γνωστό κλαμπ της παραλιακής, να φοράει

ό,τι πιο κοντό βρήκε στην γκαρνταρόμπα της.

Βέβαια για να μην χαρακτηριστεί προκλητική η εμφάνιση της, έβαλε και την κάλτσα μέχρι το γόνατο...

Europa League Final

2012-05-09T03:59:00.002+03:00

Μία πρόβλεψη από τον Betoven για σήμερα από τον τελικό του Europa League

TO WIN THE TROPHY

Έχασε τη 13χρονη κόρη του στα χαρτιά !!!

2012-05-09T03:13:00.002+03:00

Ένας άκαρδος πατέρας στη νοτιοανατολική Τουρκία έπαιξε τη 13χρονη κόρη του στα χαρτιά και την έχασε.

Το κορίτσι εξαφανίστηκε από το σπίτι του στις 4 Απριλίου. Η μητέρα πήγε στην αστυνομία και κατήγγειλε την εξαφάνιση της κόρης της, ενώ δήλωσε πως η μικρή ίσως

είναι στα χέρια ενός φίλου του συζύγου της , με τον οποίο έπαιζε χαρτιά! Έτσι ξεκίνησαν οι έρευνες, ενώ ο πατέρας επέμενε πως δεν έχει ιδέα για το πού βρίσκεται η 13χρονη κοπέλα.

Η αστυνομία εντόπισε το κορίτσι σε μια σκηνή, σε έναν πρόχειρο οικισμό όπου διαμένουν εργάτες γης της περιοχής.

Ο 20χρόνος Τούρκος συνελήφθη και κατηγορήθηκε για απαγωγή και σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου, ενώ δικαστική δίωξη θα αντιμετωπίσει και ο πατέρας της κοπέλας.

Ευγένιος Σπαθάρης

2012-05-09T01:28:00.002+03:00

Ο Ευγένιος Σπαθάρης (2 Ιανουαρίου 1924 - 9 Μαΐου 2009) του Σωτηρίου ήταν καλλιτέχνης του ελληνικού θεάτρου σκιών, ένας από τους πιο σημαντικούς καραγκιοζοπαίχτες και ζωγράφος.

Γεννήθηκε στην Κηφισιά στις 2 Ιανουαρίου 1924. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου ήταν ο

πατέρας του, ο οποίος απεβίωσε το 1974. Το γεγονός αυτό τον εξοικείωσε με το καλλιτεχνικό αυτό είδος και ξεκίνησε να δίνει ο ίδιος παραστάσεις, αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α.. Από τότε, έδωσε πληθώρα παραστάσεων, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών. Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, τόσο ως άψυχο υλικό (φιγούρες ηρώων), όσο και σε έμψυχη (ζωντανή) παράσταση με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου (Θεσσαλονίκη), στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτορας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.ά.

Το 1970 κυκλοφόρησε 13 εικονογραφημένα τεύχη (των 2 δρχ. έκαστο) με μαυρόασπρες φιγούρες και έγχρωμο εξώφυλλο. Ενώ το 1979 παρουσιάστηκε από τις εκδόσεις Νεφέλη το επιτυχημένο βιβλίο του «Ο Καραγκιόζης των Σπαθάρηδων» με εφτά έργα και εφτά περιλήψεις (τα τέσσερα δικά του και τα τρία του πατέρα του Σωτήρη). Από το 1962 κυκλοφόρησαν 10 έργα του σε δίσκους 45 στροφών από την His Master's Voice, ενώ ακολούθησαν άλλοι 2 δίσκοι 33 στροφών από τη Μinos-EMI αρχές της δεκαετίας του '80, και άλλες έξι παραστάσεις σε 6 αντίστοιχα CD από τη Legend το 2002.

Το 1950 ο Ευγένιος πραγματοποιεί την πρώτη του συμμετοχή σε κινηματογραφική ταινία, στο Πικρό Ψωμί του Γρηγόρη Γρηγορίου. Έπαιξε έργα του στην κρατική τηλεόραση από το 1966 μέχρι το 1992. Κάποια από τα έργα του αυτά κυκλοφορούσαν μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '90 σε βιντεοκασέτες, ενώ τις ημέρες του θανάτου του ξεκίνησε συμπτωματικά η κυκλοφορία τους σε DVD.

Διακρίσεις

Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου (της ΟΥΝΕΣΚΟ). Έκανε περιοδείες σε πολλές χώρες λαμβάνοντας μέρος σε διάφορα φεστιβάλ και συνέδρια όπως: Παρίσι, Λιέγη, Ρώμη, Κάιρο, Λονδίνο, Κοπεγχάγη. Αλλά και ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές στην Αθήνα, Ζυρίχη, Παρίσι και Νέα Υόρκη.

Τιμήθηκε με το Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α' Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, το Α' Βραβείο Πολωνίας (1978), το Α' Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.α. Τέλος, το 2007 τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για τη μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος, για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου.

Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996, με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη.

Θάνατος

Στις 6 Μαΐου του 2009 και ενώ βρισκόταν στο Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών για να παραστεί σε εκδήλωση προς τιμήν του, έχασε την ισορροπία του και έπεσε από σκάλες, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλά κατάγματα και να δημιουργηθεί σοβαρό αιμάτωμα στον εγκέφαλο, με την κατάστασή του να χαρακτηριστεί ως κρίσιμη. Τελικά, στις 9 Μαΐου, ύστερα από τρεις ημέρες νοσηλείας απεβίωσε, σε ηλικία 85 ετών. Η σορός του εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα στο Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών και η κηδεία έγινε στις 13 Μαΐου του 2009, στο Μαρούσι, με δημόσια δαπάνη.

Το σπίτι που φέρνει τα πάνω κάτω !

2012-05-09T00:00:00.002+03:00

Δείτε το βίντεο με το πιο ευφάνταστο αξιοθέατο της Αυστρίας, ένα σπίτι χτισμένο ανάποδα !!

Μην αναρωτηθείτε αν ο υπολογιστής σας χάλασε και μην προσπαθήσετε να ρυθμίσετε την οθόνη γα να δείτε το βίντεο.

Με την πρώτη ματιά αυτό το σπίτι μοιάζει να ξεριζώθηκε από έναν ισχυρό ανεμοστρόβιλο, ο οποίος στο πέρασμά του τα αναποδογύρισε όλα.

Κι όμως πρόκειται για ένα από τα πιο περίεργα τουριστικά αξιοθέατα της Αυστρίας, το οποίο χτίστηκε από τους αρχιτέκτονες Irek Glowacki και Marek Rozhanski.

Το εντυπωσιακό κτήριο είναι πλήρως εξοπλισμένο σε όλους τους χώρους του. Περιλαμβάνει ακόμα και χώρο στάθμευσης με αυτοκίνητο, πάντα σε ανάποδο παρκάρισμα.

Οι αρχιτέκτονες είχαν ρητή εντολή να δημιουργήσουν ένα αξιοθέατο που να μη θυμίζει σε τίποτα τα παραδοσιακά και τα κατάφεραν στην πόλη Terfens, 15 χιλιόμετρα από δυτικά του Innsbruck.

Ο επισκέπτης φτάνει στον προαύλιο χώρο και μπαίνει από το παράθυρο ου δεύτερου ορόφου. Στην κορυφή του σπιτιού φαίνονται ακόμα και τα θεμέλια του, κάνοντας το θέαμα απόλυτα πιστευτό.

Μπάνιο, παιδικό δωμάτιο, κουζίνα, σαλόνι και γκαράζ στολισμένα όλα... ανάποδα.

Το ανάποδο σπίτι άνοιξε τις ανάποδες πόρτες του το προηγούμενο μήνα και έχει ήδη προσελκύσει πολλούς επισκέπτες από ολόκληρη την περιοχή.

Αυστρία: Το ανάποδο σπίτι από depy6

Τι ψήφους πήρε η Τζούλια Αλεξανδράτου στις εκλογές ?

2012-05-08T22:59:00.000+03:00

Δεν τα πήγε καλά η Τζούλια Αλεξανδράτου στις εκλογές που έγιναν στις 6 Μαΐου.

Μόλις 66 ψήφους πήρε το κόμμα των Ελλήνων Οικολόγων του Δημοσθένη Βεργή με το οποίο κατέβηκε η Τζούλια στις εκλογές.

Το 2009 το κόμμα είχε συγκεντρώσει περισσότερες από 10.000 ψήφους.

South Africa

2012-05-08T04:00:00.004+03:00

Δύο προβλέψεις σήμερα για έναν αγώνα από το πρωτάθλημα της Νοτίου Αφρικής.

Ο αγώνας ξεκινάει στις 20:30

Κάμερα "έπιασε" το φάντασμα του Michael Jackson !

2012-05-08T03:21:00.003+03:00

Tο περιστατικό συνέβη κατά την διάρκεια εκπομπής του CNN που είχε αφιέρωμα στον βασιλιά της ποπ. Το τηλεοπτικό συνεργείο βρισκόταν μέσα στο σπίτι του τραγουδιστή και κατέγραφε εικόνες από τα δωμάτια, όταν ξαφνικά στο τέλος του διαδρόμου εμφανίστηκε μια μυστηριώδης αέρινη φιγούρα που πολλοί πιστεύουν πως ανήκει στον Jackson.

Δείτε το video που ακολουθεί και τα συμπεράσματα δικά σας...

Η ιστορία της Coca-Cola

2012-05-08T02:07:00.005+03:00

Η Coca-Cola εφευρέθηκε στις 8 Μαΐου 1886 από τον Τζον Στιθ Πέμπερτον (John Pemberton), αρχικά προοριζόμενη ως φάρμακο. Ο Πέμπερτον ξεκίνησε να ψάχνει στα λιμάνια της Σαβάννα (Savannah) της πολιτείας Τζόρτζια, αναζητώντας το ιδανικό μείγμα φρέσκων συστατικών και μπαχαρικών από όλο τον κόσμο - μέχρι που τελικά το Μάιο του 1886, μέσα στο εργαστήριό του, «γεννήθηκε» η πρώτη

σταγόνα του πιο δημοφιλούς προϊόντος στον κόσμο: της Coca-Cola.

Όταν το πείραμα ολοκληρώθηκε, το πήγε στο φαρμακείο του Τζέικομπς, που βρισκόταν λίγο παρακάτω. Εκεί πρόσθεσαν στο μείγμα ανθρακούχο νερό και το έδωσαν στους πελάτες να το δοκιμάσουν. Όλοι συμφώνησαν ότι αυτό το νέο αναψυκτικό, το οποίο στην αρχική μορφή του και ως το 1903 περιείχε και ποσότητα κοκαΐνης, ήταν κάτι το ξεχωριστό. Έτσι, το φαρμακείο του Τζέικομπς άρχισε να το πουλά προς πέντε σεντς το ποτήρι. Ο λογιστής του Πέμπερτον, Φρανκ Ρόμπινσον, έδωσε στο μείγμα το όνομα Coca-Cola και το έγραψε με τον χαρακτηριστικό γραφικό του χαρακτήρα. Αυτός είναι ο λογότυπος που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Κατά το πρώτο έτος, η εταιρία πουλούσε 9 ποτήρια Coca Cola την ημέρα. Έναν αιώνα αργότερα, είχαν παραχθεί πάνω από 10 δισεκατομμύρια γαλόνια σιρόπι. Όμως, ο Πέμπερτον ήταν περισσότερο εφευρέτης παρά επιχειρηματίας και δεν είχε ιδέα ότι είχε εφεύρει ένα από τα σπουδαιότερα προϊόντα στον κόσμο. Τρία χρόνια αργότερα πούλησε την εταιρία του σε έναν επιχειρηματία της Ατλάντα, τον Asa Griggs Candler, έναντι 2.300 δολαρίων. Γεννημένος πωλητής, ο Κάντλερ μεταμόρφωσε την Coca-Cola από εφεύρεση σε επιχείρηση. Γνώριζε πως υπήρχαν πολλοί διψασμένοι τριγύρω και βρήκε πανέξυπνους και καινοτόμους τρόπους να τους γνωρίσει αυτό το νέο αναψυκτικό. Χάριζε κουπόνια για τη δωρεάν δοκιμή της Coca Cola και εξόπλιζε τα φαρμακεία που διέθεταν το προϊόν με ρολόγια, υδρίες, ημερολόγια και φαρμακευτικές ζυγαριές, που έφεραν το σήμα της.

Ήταν μια επιθετική πρακτική, που αποδείχθηκε άκρως αποτελεσματική. Ως το 1895, ο Κάντλερ είχε κατασκευάσει εργοστάσια παραγωγής του σιροπιού στο Σικάγο, το Ντάλας και το Λος Άντζελες. Ο Τζόζεφ Βίντενχαρμ, ένας επιχειρηματίας από το Μισισίπι, ήταν ο πρώτος που εμφιάλωσε το αναψυκτικό. Το πρώτο μπουκάλι πωλήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1894, ενώ έστειλε 12 φιάλες και στον Κάντλερ, ο οποίος, όμως, δεν ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό. Παρότι ήταν ένας πανέξυπνος και καινοτόμος επιχειρηματίας, δεν κατάλαβε τότε ότι το μέλλον βρισκόταν στα εμφιαλωμένα αναψυκτικά, που θα μπορούσαν οι πελάτες να τα παίρνουν μαζί τους οπουδήποτε. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1899, δύο δικηγόροι από την Τσατανούγκα, ο Μπέντζαμιν Φ. Τόμας και ο Τζόζεφ Β. Γουάιτζεντ, εξασφάλισαν το αποκλειστικό δικαίωμα εμφιάλωσης και πώλησης του αναψυκτικού, έναντι ενός δολαρίου.

Η επιτυχία του αναψυκτικού συνοδεύτηκε - μεταξύ άλλων - και από την εμφάνιση πολλών απομιμήσεων, γεγονός που δεν άρεσε καθόλου στην εταιρία. Έτσι, η διαφήμιση άρχισε να εστιάζει στην αυθεντικότητα της Coca Cola, παροτρύνοντας τους καταναλωτές να «Απαιτούν το Γνήσιο» και «Να μην δέχονται υποκατάστατα». Για το σκοπό αυτό αποφασίστηκε η δημιουργία κι ενός μπουκαλιού με χαρακτηριστικό σχήμα. Το 1916, η Εταιρία Ρουτ Γκλας από την Ιντιάνα άρχισε να παράγει το διάσημο μπουκάλι με τις καμπύλες, το οποίο αποδείχτηκε εξαιρετικά επιτυχημένο (και εξακολουθεί να υπάρχει έως και σήμερα) χάρη στην ελκυστική του εμφάνιση, το πρωτότυπο σχέδιο και το γεγονός ότι ακόμη και στο σκοτάδι μπορούσες να αναγνωρίσεις το γνήσιο προϊόν. Στις επόμενες δεκαετίες, η Coca Cola άρχισε να εισχωρεί στην Κούβα, στο Πουέρτο Ρίκο, στη Γαλλία και σε άλλες χώρες, για να κατακτήσει τελικά όλο τον κόσμο.